Πίνακας περιεχομένων [απόκρυψη]
Τα μικρά παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε διάφορες ασθένειες, ειδικά κατά την αλλαγή των εποχών. Οι γονείς μερικές φορές νιώθουν ότι μόλις το παιδί τους αναρρώσει από μια ασθένεια, ακολουθεί μια άλλη. Έτσι συνεχίζουν με συνάχι μέχρι την άνοιξη ... κάτι που μπορεί να αποτελεί λόγο ανησυχίας. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ:
Γιατί το παιδί μου είναι συνεχώς άρρωστο;
Μήπως υπάρχει κάποιο πιο σοβαρό πρόβλημα σχετικό με το ανοσοποιητικό του σύστημα;
Τι μπορώ να κάνω για να ενισχύσω το ανοσοποιητικό του παιδιού μου, ώστε να μην αρρωσταίνει τόσο συχνά;
Τι θεωρείται και τι δεν θεωρείται φυσιολογικό, μάθετε στις παρακάτω γραμμές.
Τι πρέπει να γνωρίζετε για το παιδικό ανοσοποιητικό σύστημα;
Στους ενήλικες, το ανοσοποιητικό σύστημα είναι πλήρως ανεπτυγμένο. Στα παιδιά, όμως, αρχίζει να αναπτύσσεται μετά τη γέννηση. Επομένως, τα νεογέννητα μπορούν να παρομοιαστούν με ένα λευκό φύλλο χαρτί, όπου οι πρώτες γραμμές κειμένου γράφονται κατά τη γέννηση - δηλαδή μέσω της έκθεσης σε αντιγόνα κατά τη διέλευση από τον γεννητικό σωλήνα και της άμεσης έκθεσης σε αυτά.
Κατά τους πρώτους μήνες της ζωής, το μωρό εξακολουθεί να προστατεύεται από αντισώματα που έχουν μεταφερθεί στην κυκλοφορία του αίματός του από τη μητέρα. Αυτά όμως σταδιακά εξαφανίζονται και το παιδί αρχίζει να παράγει τα δικά του αντισώματα εναντίον συγκεκριμένων αντιγόνων, αφού εκτεθεί σε αυτά.
Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό ο τοκετός να γίνεται φυσιολογικά, όταν ο στείρος πεπτικός σωλήνας του μωρού αποικίζεται από τη φυσιολογική χλωρίδα της μητέρας καθώς διέρχεται από τον γεννητικό σωλήνα. Αυτό δεν συμβαίνει στα μωρά που γεννιούνται με καισαρική τομή.
Τα παιδιά που γεννιούνται με καισαρική και δεν θηλάζουν έχουν διαφορετική βακτηριακή χλωρίδα στο πεπτικό τους σύστημα σε σύγκριση με εκείνα που γεννιούνται φυσιολογικά και θηλάζουν.
Επομένως, μπορεί να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση όσον αφορά την περαιτέρω ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος, ειδικά όταν πρόκειται για αλλεργίες.
Όταν οι ασθένειες είναι απαραίτητες για το παιδί!
Η φοίτηση στον παιδικό σταθμό αποτελεί σημαντική στιγμή για το παιδί για διάφορους λόγους. Είναι σημαντική και από την άποψη της ανάπτυξης του ανοσοποιητικού του συστήματος. Η μετάβαση από το σχετικά κλειστό περιβάλλον της οικογένειας στην έκθεση σε μια ομάδα ανθρώπων σημαίνει ότι το παιδί περιβάλλεται ξαφνικά από πολλές νέες πηγές λοιμωδών ασθενειών, στις οποίες δεν έχει εκτεθεί ακόμη. Γι' αυτό μας φαίνεται ότι τα παιδιά στον παιδικό σταθμό αρρωσταίνουν συνεχώς. Αυτό όμως εξαρτάται και από το πόσο καλά έχει αναπτυχθεί το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού. Αν είναι ήδη καλά ανεπτυγμένο, η πιθανότητα μόλυνσης είναι πολύ μικρότερη. Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι εξασθενημένο, το παιδί είναι πιο επιρρεπές σε μολύνσεις και αρρωσταίνει πιο συχνά.
Η καλή είδηση σε όλο αυτό είναι ότι, χάρη στις διάφορες ασθένειες, το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού αναπτύσσεται καλύτερα. Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι από τη φύση του αρκετά ισχυρό ώστε να διασφαλίζει πως, όταν ερχόμαστε σε επαφή με κάποια ιογενή, βακτηριακή ή άλλη λοίμωξη, μπορούμε να αντιδράσουμε σε αυτήν, να περάσουμε την ασθένεια, αλλά να μην υποκύψουμε σε αυτήν. Ως αποτέλεσμα, θα ανοσοποιηθούμε εναντίον της. Η επανειλημμένη έκθεση στην ίδια αντιγονική δομή (για παράδειγμα, στην ανεμοβλογιά) θα οδηγήσει στο να μην αναπτυχθεί ξανά η ασθένεια. Φυσικά, η κατάσταση αλλάζει όταν κάποιος εκτίθεται σε μια ασθένεια με κάπως τροποποιημένη αντιγονική δομή - για παράδειγμα, τη γρίπη, όπου το αντιγονικό συστατικό είναι διαφορετικό κάθε χρόνο, και το αντιγόνο του ιού της γρίπης είναι λίγο διαφορετικό. Τότε η ασθένεια θα εμφανιστεί ξανά.
Πότε πρέπει να ανησυχήσουμε για το ανοσοποιητικό του παιδιού μας;
Γενικά, μπορούμε να πούμε ότι οι διαταραχές του ανοσοποιητικού οδηγούν σε αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις, οι οποίες τείνουν να επαναλαμβάνονται. Συνήθως διαρκούν πολύ καιρό και όσοι νοσούν ανταποκρίνονται ασθενώς στη θεραπεία, κάτι που συχνά οδηγεί σε άλλες επιπλοκές.
Η χρόνια, μη θεραπευμένη και ακατάλληλα διαχειριζόμενη λοίμωξη εξασθενεί το ανοσοποιητικό σύστημα, γεγονός που οδηγεί σε γενική εξασθένηση του οργανισμού. Παράδειγμα αυτού θα ήταν ένα παιδί που μέσα σε 6 μήνες υποφέρει από 6 οξείες λοιμώξεις. Σε αυτή την περίπτωση, θα ήταν καλό να επισκεφθεί έναν παιδίατρο, ο οποίος θα έχει αρκετό χρόνο να αφιερώσει στο παιδί και τους γονείς, να κατανοήσει το ιατρικό ιστορικό του παιδιού και πώς εξελίχθηκε η ασθένεια.
Επίσης, ο γιατρός πρέπει να διαπιστώσει αν το παιδί κάνει τακτικά προληπτικές εξετάσεις, καθώς και σε περίπτωση ασθένειας. Με τη βοήθεια εξειδικευμένων εξετάσεων είναι δυνατόν να προσδιοριστούν οι αιτίες της συχνής νόσησης και να χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία.
Τι μπορούμε να κάνουμε για να ενισχύσουμε το ανοσοποιητικό του παιδιού μας;
Το επίπεδο ανοσίας του οργανισμού σχετίζεται με το πόσο καλά διατρέφεται το παιδί, καθώς και με το περιβάλλον στο οποίο εκτίθεται. Όλα αυτά επηρεάζουν το ανοσοποιητικό του σύστημα. Όταν κάποιος ζει σε ένα έντονα μολυσμένο περιβάλλον, οι πρωτογενείς αμυντικοί μηχανισμοί βλάπτονται, γεγονός που διευκολύνει περαιτέρω την είσοδο βακτηρίων και ιών στον οργανισμό. Η γενική εξασθένηση, όταν το σώμα εκτίθεται στο κρύο και δεν είναι αρκετά ανθεκτικό, θα οδηγήσει στο να μολύνεται το σώμα πιο εύκολα.
Ειδικά τους χειμερινούς μήνες είναι δυνατόν να ενισχυθεί το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών, με τη χρήση φυτοθεραπείας και την πρόσληψη κατάλληλων βιταμινών. Αυτά μπορεί να είναι διάφορα εκχυλίσματα, που προέρχονται από μανιτάρια, φυτά ή μαγιά, με βάση συγκεκριμένες συστάσεις έμπειρων παιδιάτρων. Η κατάλληλη και επαρκής διατροφή, μαζί με την πρόσληψη βιταμίνης D και Ωμέγα-3, παίζει έναν αναντικατάστατο ρόλο. Επηρεάζουν όχι μόνο την ανάπτυξη του παιδιού, αλλά και το ανοσοποιητικό σύστημα κατά τις περιόδους με πολύ λίγο ηλιακό φως. Αυτό ισχύει τόσο για τους ενήλικες όσο και για τα παιδιά.
Το ιχθυέλαιο Rosita είναι μια καλή πηγή Ωμέγα-3 και βιταμίνης D, ενώ παράλληλα είναι κατάλληλο για παιδιά.
